Mijn buikwandcorrectie
‘Een tweelingzwangerschap is een abnormaliteit’
Deze woorden, gesproken door mijn gynaecoloog, donderen me meteen van mijn roze 'ik ben net zwanger’ wolk.
Het is mijn eerste afspraak met haar in het ziekenhuis. Ze heeft me net gefeliciteerd met mijn tweelingzwangerschap. Eh….bedankt?
Haar klinische woorden geven vooral verwarring.
Wacht...wat? Een abnormaliteit?
Het is toch zo dat één op de 700 zwangerschappen een tweeling betreft?
Waar heeft ze het over?
Ze legt uit dat onze lichamen niet gemaakt zijn voor een meerlingzwangerschap waardoor er vaak iets mis gaat. Tijdens of na de draagtijd, maar nog vaker bij de bevalling.
Vaak, niet 'altijd' gelukkig.
Ze eindigt op een vrolijke toon met: ‘Dat is ook de reden dat je in het ziekenhuis onder begeleiding van een gynaecoloog moet bevallen. Zodat wij erbij zijn als het misgaat’.
Als, niet 'wanneer' gelukkig.
Grote schade aan mijn lichaam
Mijn gevoelige, tere zwangerschapshormonen waren destijds geschokt door haar realisme. Maar eerlijk is eerlijk, ze heeft gelijk gehad.
Hoewel de zwangerschap en bevalling gelukkig vlekkeloos zijn verlopen voor onze dochters, is mijn lichaam er aardig ‘kapot’ aan gegaan.
Sommige ingewanden hebben letterlijk een andere plek gekregen, er moest ruimte gemaakt worden voor twee prupkes van 3,5 kilo.
Maar de grootste schade is pas duidelijk geworden in de maanden en jaren ná hun geboorte.
Ik was namelijk niet zoals die vreselijk irritante, beroemde vrouwen die 6 weken na hun bevalling weer met platte buik op een cover staan.
Mijn buikspieren waren gescheurd en ik had twee buikbreuken opgelopen. Bij enige inspanning kon ik hierdoor slecht ademhalen en zelfs flauwvallen. Bovendien zag ik eruit alsof ik 6 maanden zwanger was. Altijd.
Een verwoest zelfbeeld
In een restaurant is aan me gevraagd of ik wel wijn zou moeten drinken, al wijzend op mijn dikke buik.
Ontelbare mensen feliciteerden me met mijn zwangerschap of vroegen wanneer ik uitgerekend was.
Ik kan je vertellen: dat verwoest je zelfverzekerdheid.
Mijn dokter vertelde me dat een operatie wenselijk, maar niet noodzakelijk was. Welke moeder van drie kleine kinderen heeft er nou tijd om drie weken plat te liggen om vervolgens twee maanden niet te kunnen tillen?
Dus accepteerde ik mijn 'nieuwe' lichaam en gaf al mijn getailleerde kleding weg aan vriendinnen. Zodat mijn kledingkast me niet meer verdrietig zou maken.
Mijn breuken waren na drie jaar echter zó groot geworden dat het potentieel gevaarlijk werd voor mijn gezondheid. De operatie was geen keuze meer maar een noodzaak. Er werd een ‘matje’ voorgesteld. Wat over mijn breuken heen vastgemaakt zou worden aan mijn spieren.
Huh? Dus ze halen de oorzaak (diastase) niet weg, maar plakken gewoon een matje over het gevolg (de buikbreuken) heen?
De oplossing; een buikwandcorrectie
Dit vind ik nog steeds een vreemde gang van zaken. Het maakt me zó kwaad dat zorgverzekeringen deze goedkope oplossing als enige optie geven. Het is namelijk onvoldoende, het haalt je klachten niet weg maar zorgt er alleen voor dat het niet nóg erger wordt. Mijn man en ik ontdekten na wat research een oplossing uit onverwachte hoek; Plastische Chirurgie.
Samen besloten we dat ons vakantiebudget dit jaar niet naar Griekenland zou gaan, maar naar een buikwandcorrectie.
Zo kwam ik terecht in een privé kliniek van een bekende plastische chirurg.
Waar vrouwen heen gaan die uiterlijk stiekem het allerbelangrijkst vinden, die nooit tevreden zijn met zichzelf en genoeg middelen hebben om er iets aan te laten doen. Het oppervlakkige type vrouw waar ik eerlijk gezegd altijd op heb neergekeken.
Nu hoor ik er zelf bij. Oeps.
Mijn ervaringen bij de plastische chirurg
De kliniek was geweldig! Het leek meer op een luxe hotel dan op een ziekenhuis. Ook waren mijn mede patiënten allemaal even lief voor me. Vooral wanneer ik mijn kinderen miste. Ik schaam me nu nog steeds voor mijn arrogante, bevooroordeelde houding tegenover mensen die plastische chirurgie hebben ondergaan.
Ik viel aardig uit de toon daar. Niet alleen was ik ruim 20 jaar jonger dan de rest, mijn gehele ‘way of life’ was totaal anders.
Zo vinkte ik op de etenslijsten bijna alles aan (moet je proeven, toch?) terwijl zij op salade en soep teerden. De verse gember thee met biologische rauwe honing was niet aan te slepen, terwijl ik zwarte koffie dronk en stiekem snakte koek, chocolade of chips.
Ik heb ook zo gelachen toen mijn man op bezoek kwam en zelfgemaakte brownies meenam. Heel veel. Om te delen met mijn nieuwe vriendinnen.
Blijkt dat je na een liposuctie niet zit te wachten op een brownie.
Weer iets geleerd..
Resultaat van mijn buikwandcorrectie
Het uiterlijke resultaat van mijn buikwandcorrectie? ON-GE-LOOF-LIJK.
Ik voel me weer 16. Na de zwellingen, is er weer een platte buik tevoorschijn gekomen. En als je héél goed kijk, zie je zelfs iets wat lijkt op een sixpack!
Het medische resultaat van mijn buikwandcorrectie? GE-WEL-DIG.
Alle klachten zijn weg. Ik kan weer normaal naar voren bukken zonder flauw te vallen door adem tekort. Dat betekent eindelijk kunnen spelen met de kinderen, gezellig samen in een speeltuin door buizen kruipen of met ze op de grond spelen. En een veel betere conditie.
Het geestelijke resultaat van mijn buikwandcorrectie? BLIJ-BLIJ-BLIJ.
Heerlijk om me weer thuis te voelen in mijn eigen lichaam. Het heeft wonderen gedaan voor mijn zelfvertrouwen, maar ook voor ons seksleven!
Dat laatste lijkt me een uitstekend argument om je partner ervan te overtuigen dat het vakantiebudget dit jaar naar iets ander gaat, toch?…
Gr Lonneke
Dit artikel is geschreven en gepubliceerd op Kids en Kurken
Bedankt voor je verhaal! Heb je misschien nog wat meer info over het revalideren? En de bekende chirurg?
Ik heb een ernstige diastase opgelopen na de tweede zwangerschap (twee grote baby’s en een klein lijf) en heb ook twee breuken in mn buikwand opgelopen. Ook wij zullen volgend jaar niet op vakantie gaan omdat we het geld gaan gebruiken voor de operatie. Want ook ik krijg het natuurlijk niet vergoed…
Ik ben me nu fysiek en mentaal aan het voorbereiden en heb graag zoveel mogelijk info 😉
Alvast bedankt!
Hoi Lonneke,
Mag ik vragen hoe ze de buikwand nu hebben gecorrigeerd? Ik ben ook bezig bij een chirurg om mijn buikwand te corrigeren omdat ik een flinke navelbreuk heb en een diastase (de rechte buikspieren niet meer terug op de plek). De chirurg zegt dat er verschillende manieren zijn, o.a. ook met plastisch chirurgie maar dat er sowieso een matje in moet. ze trekken de buikspieren eerst naar elkaar toe, de navel naar binnen en dan een matje voor versteviging, om alles op z’n plek te houden. Heb jij nu ook alsnog een matje er in? Ben benieuwd naar jouw ervaring.
Groetjes Anke
Hoi Anke.
Ik heb combinatie plastische chirurg en algemene chirurg gedaan. Ben blij dat ik t gedaan heb.
Ik heb evengoed een matje gekregen maar niet op de manier wat ze in t zh wilden gaan doen bij ons in de regio
Buikwand was toch slechter dan verwacht. Ik heb m’n eigen navel kunnen behouden
Plastische chirurg heeft liposuctie gedaan en strak getrokken.
Ik ben nu herstellende. Eigenlijk loopt alles voorspoedig en mag ik niet klagen.
Soms ontkom je niet aan een matje. Deze is bij mij nu tussen twee lagen buikwand weefsel gelegd.
Hey Lonneke,
Door het nieuwe bericht werd ik er aan herinnerd dat ik helemaal niet meer heb gereageerd. Nog bedankt voor je reactie. Alhoewel het revalideren heftig klinkt stellen ervaringen me juist wel gerust, dus bedankt daarvoor! Jammer dat je de chirurg niet meer weet, maar heb inmiddels een chirurg gevonden die veel ervaring heeft en nieuwe technieken gebruikt. Zal binnenkort een eerste afspraak maken en kan me al goed voorstellen dat je hier geen spijt van kan krijgen (als alles goed gaat natuurlijk). Lijkt me geweldig om van die bolle buik af te zijn!
Hoi Lonneke,
Ik heb 3 weken geleden een complete buikwandcorrectie laten doen en ook het laten reven van mijn buikspieren. Ik had veel los vel onderin en ik ben erg blij dat dit weg is, maar ik vind het nog zo opgezwollen en vooral bij mijn bovenbuik terwijl er ook liposuctie is gedaan, had jij dit in het begin ook zo? En ik weet dat het tijd nodig heeft, maar ben zo bang dat dat niet weg gaat. Ik hoop dat je dit nog leest want zie net dat het bericht van 2019 is en dus al even geleden. Ik hoop wat van je te horen.
Groetjes Marriële
Hi Marielle,
Het is voor mij inderdaad alweer een tijd geleden, maar ik kan me nog herinneren dat het een aantal maanden duurde voordat alle zwellingen weg waren.
Sorry voor mijn late reactie ook, ik zag je vraag vandaag pas.
Inmiddels ben ik ook alweer 10 kilo zwaarder dan wanneer ik de operatie liet doen. Nog steeds is mijn buik ondanks dat de rest dikker is een stuk platter dan een ander met deze kilo’s. Het is voor mij nu alweer 7 jaar geleden en ik ben nog steeds zo blij dat ik deze investering in mezelf heb laten doen!
Grt Lonneke